ปัจจัยที่มีผลต่อการระบาด
1. การปลูกข้าวแบบนาหว่านน้ำตม
2. การใช้ปุ๋ยอัตราสูง โดยเฉพาะปุ๋ยไนโตรเจน
3. การควบคุมน้ำในนาข้าว
4. การใช้สารฆ่าแมลงในระยะที่เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลเป็นตัวเต็มวัย
ลักษณะการทำลาย
ต้นข้าวมีอาการใบเหลืองแห้งคล้ายถูกน้ำร้อนลวก แห้งตายเป็นหย่อมๆ เรียกว่า”อาการไหม้”(hopperburn) และเป็นพาหะนำเชื้อไวรัส โรคใบหงิก(rice raggedstunt) ทำให้ต้นข้าว มีอาการแคระแกร็นต้นเตี้ยใบสีเขียวแคบและสั้นใบแก่ช้ากว่าปรกติ ปลายใบบิด เป็นเกลียว และขอบใบแหว่งวิ่น
ศัตรูธรรมชาติ
1. มวนเขียวไข่ดูด
2. แมงมุมสุนัขป่า
การป้องกันกำจัด
1. การใช้พันธุ์ต้านทาน และไม่ควรปลูกพันธุ์เดียวกันติดต่อกันเกิน 4 ฤดูปลูก
2. ควรหมั่นตรวจแปลงอย่างสม่ำเสมอ
3. กำจัดวัชพืชรอบๆแปลง
4. การไม่ใส่ปุ๋ยไนโตรเจนมากเกินความจำเป็น
5. ใช้เชื้อราบิวเวอเรีย อัตรา 1 กก. (เชื้อสด)ต่อน้ำ 20 ลิตร
6. การใช้สารเคมีในการป้องกันกำจัด เมื่อพบการระบาดมากกว่า 10 ตัว/กอ ได้แก่ สารไพมีโทรซีน ฟลอมิคามิค บูโพรเฟซิน สารอิทิโพล ไดโนทีฟูแรน อิมิดาคลอพริด ไทอะมีโทแซมไอโซโพคาร์บ ฟีโนบูคาร์บ เป็นต้น
